حتماً برایتان پیش آمده لباسی را انتخاب کنید که پارچه آن نسبتاً ضخیم به نظر میرسد، اما بعد از پوشیدن متوجه شوید قسمتهایی از بدن یا لباس زیر از زیر آن دیده میشود. این اتفاق همیشه به دلیل نازک بودن پارچه نیست؛ گاهی نوع بافت، تراکم نخها، رنگ و میزان کشسانی پارچه باعث میشوند نور بیشتری از آن عبور کند. اما چه عواملی در بدننما شدن لباس نقش دارند؟
نوع بافت پارچه در میزان پوشانندگی آن تأثیر دارد.
پارچه از نخهایی تشکیل شده که با نظم مشخصی در کنار یکدیگر قرار گرفتهاند. هرچه فاصله بین این نخها بیشتر باشد، احتمال عبور نور از فضاهای خالی افزایش پیدا میکند. به همین دلیل ممکن است پارچهای ضخیم باشد، اما به دلیل بافت باز و فاصله زیاد بین نخها، پوشانندگی کافی نداشته باشد.
برای مثال، بعضی پارچههای بافتنی ضخیم به دلیل وجود فاصله میان حلقههای بافت، میتوانند بدننما باشند. در مقابل، پارچهای با ضخامت کمتر اما بافت متراکمتر ممکن است پوشانندگی بیشتری داشته باشد.
علاوه بر نوع بافت، تعداد و نحوه قرارگیری نخها در سطح پارچه نیز اهمیت دارد. پارچههایی که نخهای آنها با تراکم بیشتری کنار هم قرار گرفتهاند، معمولاً فضاهای خالی کمتری دارند و نور کمتری از آنها عبور میکند. بنابراین، هنگام انتخاب لباس نباید تنها به ضخامت آن توجه کرد؛ ساختار و تراکم پارچه هم در میزان پوشانندگی نقش مهمی دارند.
رنگ پارچه میتواند بدننمایی را بیشتر نشان دهد.
پارچههای سفید، کرم و رنگهای بسیار روشن ممکن است حتی با ضخامت مناسب، در برابر نور شفافتر به نظر برسند. در این رنگها، گاهی سایه بدن یا رنگ لباس زیر راحتتر دیده میشود. به همین دلیل، یک لباس سفید ممکن است نسبت به همان مدل در رنگ سرمهای یا مشکی، پوشانندگی کمتری داشته باشد.
البته رنگ بهتنهایی تعیینکننده نیست و نوع بافت و تراکم پارچه نیز اهمیت زیادی دارند.
گاهی یک مدل لباس در چند رنگ تولید میشود، اما میزان بدننمایی آنها یکسان نیست. برای مثال، ممکن است یک تیشرت در رنگ مشکی کاملاً پوشیده به نظر برسد، اما همان مدل در رنگ سفید یا طوسی روشن، سایه لباس زیر را نشان دهد. بنابراین، بهتر است هنگام خرید فقط به مدل لباس توجه نکنید و میزان پوشانندگی رنگ انتخابی خود را هم بررسی کنید.
کشسانی پارچه میتواند باعث بدننما شدن آن شود.
بعضی پارچهها در حالت عادی کاملاً متراکم و پوشیده به نظر میرسند، اما هنگام پوشیدن و کشیده شدن روی بدن، ساختار آنها تغییر میکند. بهخصوص در پارچههای کشباف، حلقههای بافت ممکن است با کشش از یکدیگر فاصله بگیرند و فضای بیشتری برای عبور نور ایجاد کنند.
برای مثال، ممکن است یک لگ یا شلوار کشی در حالت آویزان بدننما نباشد، اما هنگام پوشیدن یا خم شدن، در قسمت زانو، ران یا باسن شفافتر شود.
گاهی مشکل از خود پارچه نیست، بلکه اندازه لباس با بدن تناسب ندارد. اگر لباس بیش از حد تنگ باشد، پارچه در قسمتهایی مثل سینه، شکم و باسن بیشتر از حد طبیعی کشیده میشود. این کشش میتواند پوشانندگی پارچه را کاهش دهد و حتی باعث شود بافت آن تغییر شکل دهد. به همین دلیل، انتخاب سایز مناسب علاوه بر راحتی، در ظاهر و پوشیدگی لباس هم اهمیت دارد.
یکی از روشهای ساده برای بررسی میزان پوشانندگی پارچه، قرار دادن آن در برابر نور است. اگر امکان دارد، قسمتی از پارچه را مقابل نور طبیعی یا نور ملایم قرار دهید و ببینید چقدر نور از آن عبور میکند. البته بهتر است نتیجه را فقط بر اساس این آزمایش قضاوت نکنید؛ زیرا پارچه ممکن است در نور شدید متفاوت از نور معمولی محیط دیده شود.
اگر لباس قابلیت کشسانی دارد، فقط به ظاهر آن در حالت آویزان توجه نکنید. پارچه را بهآرامی در دو جهت بکشید و ببینید آیا فضای بین بافتها بیشتر میشود یا نه. هنگام پرو نیز بهتر است لباس را در حالت ایستاده و هنگام حرکت بررسی کنید تا متوجه شوید در قسمتهای مختلف بدن چقدر پوشانندگی دارد.
همچنین به آستر لباس توجه کنید. در بعضی مدلها، وجود آستر مناسب میتواند به افزایش پوشانندگی کمک کند، بدون اینکه ظاهر بیرونی یا فرم لباس تغییر زیادی داشته باشد.
ضخامت پارچه بهتنهایی معیار مناسبی برای تشخیص میزان پوشانندگی لباس نیست. نوع بافت، تراکم نخها، رنگ و میزان کشسانی همگی میتوانند در بدننما شدن پارچه تأثیر داشته باشند. بنابراین، هنگام خرید بهتر است علاوه بر ظاهر و ضخامت لباس، آن را در برابر نور و در حالت کشیده نیز بررسی کنید تا انتخاب مطمئنتری داشته باشید.
پستهای مرتبط